Project Chili

Verslag van euritmiereis naar Chili.

Afgelopen maart ben ik voor de tweede keer naar Chili gereisd om in de euritmie-opleiding te werken. Eerst ben ik 4 dagen in de Atacamawoestijn geweest. Een diepe ervaring van overweldigende stilte en wijdte, heb geisers, flamingo’s in een gigantisch groot zoutmeer (salar) maanlandschappen en wilde lama’s gezien en beleefd. Ik heb een live concert kunnen meemaken van de oprichters van Inti Illmani een Chileense folkloristische muziekgroep die sinds de jaren 70 wereldberoemd geworden is, zoiets als buena vista social club. De muziek spreekt een taal van de mensen en hun gevoelens Dat was een goede voorbereiding op het werk. Het was een warm weerzien met de studenten en de twee docenten Harlet en Camila.
Er is veel veranderd bij de studenten in een jaar.

lab4 Dit jaar was het thema harmonie in de muziek , zielehoudingen en aspecten van het apollinische in de woordeuritmie. De studenten staan vlak voor de overgang van het tweede naar het derde jaar en hadden een crises met elkaar en zichzelf. In de derde en vierde week vond een uitwisselingsproject plaats met studenten van eigentijdse dans aan de faculteit van de kunsten in Santiago. Dat kwam op een goed moment om de studenten even uit hun bekende wereldje en gewoontes te halen. Ze konden door de ontmoeting met de dansstudenten en met nieuwe en andere bewegingservaringen hun eigen problemen relativeren en weer ervaren waarom ze euritmie hadden gekozen. We hadden een samenwerking met 20 jonge begaafde dansstudenten. De dansers worden heel breed opgeleid, hebben klassieke, moderne en eigentijdse dans, contactimprovisatie, yoga, feldenkreis en Alexandertechniek, veel muziek en kunstgeschiedenis en nog andere vakken.

Het gemeenschappelijke thema was bewegen en bewogen worden. De docente dans bood ons een uitvoerige warming up met veel dynamische pieken en dalen. Later deden we onder haar leiding een oefening in groepen die afgeleid is van contactimprovisatie. Aangeraakt worden en bewegingsimpulzen van buiten volgen en actief oppakken en uitwerken.

Mijn instap was het bewegen in dialoog met de anderen en de ruimte. Stroomoefeningen in en om het lichaam en die te vergroten in een groepsbeweging. Een en ander was makkelijk voor ze maar het omgaan met de ruimte en het bewogen worden door taal was helemaal nieuw. Met kinderlijk enthousiasme stapten ze in het opbouwen van de klinkers en de consonanten vanuit de vier elementen . We spraken en onderzochten de spreekbeweging en improviseerden klanken. Daarna werden in groepjes enkele regels uit een gedicht uitgewerkt en vormgegeven. Dat leverde verassende creatieve bijdrages op. Spannend om van beide studentengroepen hun sterkte en zwakte waar te nemen.

img_4246 We hadden een lang gesprek waarin veel vragen uitgewisseld werden over techniek. Minder over creatieprocessen. Dat kwam in een nagesprek met ervaren dansers en musici na het laboratorio in de middag.
In de eigentijds dans: Het lichaamsgerichte werk en het breken van iedere harmonie in het lichaam. Vrije creatie en niet dienstbaar zijn aan iets behalve het eigen innerlijke zelf en je thema. De euritmie: de beweging spreekt door het lichaam heen en is in dialoog met de ruimte, de bewegingen zijn vanuit een innerlijk beleven van de taal en de muziek aangezet. Er is een ontmoeting met een wezen van een klank, de spirituele dimensie wordt concreet. Iedereen was enthousiast iets van de ander te kunnen leren.

Enkele studenten hebben zich voorgenomen in contact te blijven en wederzijds hun presentaties en performances te gaan zien.

Verder was ik gevraagd een open lezing over euritmie te geven , een workshop over de euritmie de pedagogie voor danspedagogen en een open laboratorio. Dat kwamen 36 kunstenaars/kunststudenten op af en was een bruisend gebeuren. Er ontstond een intens gesprek over taal en onze verbinding ermee. Ook werd er breder over kunst in het algemeen gesproken. De Chilenen: deels nakomelingen van Europese emigranten deels mapuche zijn een natuur verbonden volk en als ze niet in Noord-Amerikaanse kapitalisme gevangen zijn leven ze dat nog.

Het project vond in vriendschap met wederzijds respect en interesse plaats. Alle onderdelen in de universiteit waren goed gepubliceerd en de zalen stonden open voor ons.

Het was een rijke uitwisseling die zeker een vervolg gaat vinden.