Verslagen van deelnemers

2016

Zomerweek Euritmie in Italie:

Het werk heeft me alweer flink in de greep, maar niettemin kijk ik terug op een week die me zowel uiterlijk als innerlijk flink in beweging heeft gebracht. De klanken van de prachtige muziek, de beelden uit het verhaal, de ruimte om in beweging te komen, de bijzondere mensen waarmee ik heb mogen samen werken, voelend, zoekend, uitwisselend en inspirerend, dat alles heeft een onuitwisbare indruk op me gemaakt. Wat was het heerlijk om het prachtige verhaal waar we aan werkten te kunnen delen met de bewoners en vakantiegasten van Inscisa. Het samen iets moois tot stand kunnen brengen in zo’n korte tijd bevestigde dat het mogelijk is om je individuele weg te vinden in de afzonderlijke oefeningen en daarnaast tot een bijzonder groepsproces te komen door intensief samen te werken. Dank je wel voor deze prachtige week.

Maartje van Huissteden


Zomerweek Euritmie in Italië, 24 – 30 juli 2016

In het dorpje Cortiglione staat la Fabbrica waar Gia van den Akker, een tiental cursisten uit Italië, Duitsland, Zwitserland en Nederland, een warm Euritmie bad heeft gegeven.
De week stond in het teken van Be Present, het zijn en voelen van je zelf met je hele zijn en lichaam in het nu. Hoe meer je aanwezig bent in het NU hoe beter je de toekomst kunt ontvangen.

Mijn impressie van deze week wil ik graag delen.
De voorstellingsronde op zondag in de namiddag verliep wat aftastend en nieuwsgierig.
De dagen daarna waren we al gauw een groep die heel gretig de aangeboden euritmielessen tot ons namen. Ik genoot van de euritmische oefeningen en de italiaanse taal gaf me de mogelijkheid helemaal Present te zijn.
Zo was ook het bewegen tussen de tonen in de toon euritmie een hele goede oefening om het present-zijn te oefenen. Met Marco Conti, een Italiaanse acteur oefenden we teksten uit de legende uit de Dolomieten: “Albolina”. Ik zat in een groepje die de heksen uitbeelden. De tekst en het gebaar samen te laten vallen, dat was opletten geblazen. Voor dat je het wist was de tekst voorbij!

Gia gaf ons opdrachten op en met de prachtige klanken van Einaudi, gespeeld door Luca Cavallo op de piano en later begeleid met viool door Tiziana Pintus.. Op verschillende manieren leerde ik de muziek door mijn lichaam te laten resoneren. Via het sleutelbeen, mijn armen en ook mijn voeten.

Met Martje Brandsma werkten we aan woordeuritmie in een fabel van de duif en de mier, met veel voor oefeningen van rechte en kromme gebaren als basis. Ik vond het heel boeiend hoe Martje ons begeleidde, ook Gia keek met ons mee!
In de loop van de week werden we een ware groep en oefenden we al onze onderdelen met veel enthousiasme. Gia maakte van alle bewegingen en vormen die uit de groep ontstaan waren een geheel en gaf hier en daar nog tips en aanwijzingen .

Op vrijdagavond deden we als groep, met al onze onderdelen mee aan de uitvoering van “Albolina”. Deze performance vond plaats in het middeleeuwse Borgo van Incisiana Scapaccino voor de inwoners. De avond begon met twee prachtige euritmie dansen van Martje en Gia met vioolspel van Tiziana Pintus en pianospel van Luca Cavallo, voor de gevel van een kerk. Daarna liepen de inwoners met hun stoeltje door een smal steegje, waar ik met mijn gitaar een Indonesisch liedje zong om de fabels aan te kondigen. Dit was echt heel speciaal om te doen, de mensen waren aangenaam verrast! Na de fabel verplaatsten we het decor naar de kasteeltuin. De kasteelmuur en de bomen vormden het decor voor de uitvoering van “Albolina” . Na afloop daarvan gaven Jozef ( de man van Martje) op saxofoon en Luca op piano ons “Buona sera” ten gehore, wat heel enthousiast ontvangen werd. De avond werd afgesloten met een hapje en een drankje op het plein voor de kerk. Een heel geslaagd feest! Gia en Florian, wat een mooi geschenk aan het dorp Incisa Scapaccino.
Ik vond het fantastisch om mee te mogen doen met onze groep!

Zaterdag warme afsluitingsronde, en nog een maal met zijn allen Einaudi bewegen!

Heel veel dank Gia en veel succes met je werk in Italië,

Emeline Claassen


2015

Week met Gia van den Akker, workshop BE PRESENT

Ik had mij in jaren niet meer met euritmie beziggehouden, zo besloot ik om met mijn vrouw mee te doen aan deze activiteit in een groep, in het dorp Cortiglione, in “La fabbrica “, een voormalige industriële ruimte (waar jaren geleden carrosserieonderdelen voor de auto’s van de Fiat-groep geassembleerd werden).
De samenstelling van de groep op zich was al een uitdaging, vanwege verschillende leeftijden, van gepensioneerden zoals ik tot jonge mensen, euritmisten van professioneel niveau en mensen van middelbare leeftijd. Voeg daar aan toe de verschillende nationaliteiten (Italië, Nederland, Duitsland, Zwitserland, Uruguay, Argentinië en Peru), met als voertalen Italiaans-Duits-Engels en Nederlands, en wat wellicht een moeilijke taak leek, werd integendeel een geleidelijke en enthousiaste zoektocht naar een “groep” die steeds meer zich als zodanig erkent, ondanks al deze verschillen.

De euritmieoefeningen bestaan uit het dansen op het geluid van woorden, uit bewegingen geïnspireerd door de vorm van letters, uit introspectie en bewustzijn (awareness) van de wereld om je heen. Dus, bijvoorbeeld, oefenen met het aanraken van de grond met de voeten op niet eerder betrachte wijze om de grond “te omhelzen”. En synchroniebewegingen met de groep, hoe twee cirkels van mensen in elkaar vloeien en weer naar de buitenrand gaan, uiteraard zonder te botsen. Al dit onderzoek om onze bewegingen te perfectioneren, het uitleggen in deze verschillende talen, de reacties van ieder van ons in onze eigen taal, het heeft ons bewustzijn verhoogd en het gevoel van groep doen groeien.
Wij kregen tevens een cursus boetseren (met klei), en lezingen door de componist en docent muziekcompositie Diderik Wagenaar, over verschillende componisten van de late negentiende eeuw. Pianiste Francien Hommes illustreerde met voorbeelden, mooie pianowerken uit de verschillende stijlperiodes. Ook hier veel geleerd, in tegenstelling tot het lezen, zij het grondig, van een boek erover.
We hadden ook vier jonge violisten uit Zwitserland, begeleid door hun lerares, en enkel het luisteren naar hun muziek was voedsel voor de geest.

Op vrijdagavond, uiteindelijk, op het kerkplein van Incisa Scapaccino, in het heuvelachtige deel genaamd Borgo Villa, voor een groot publiek van lokale bewoners en andere bezoekers, hebben we onze performance gegeven, met bewegingen op het geluid van de verzen van een Nederlands gedicht, en een tweede met dansen op het geluid van het stuk “I giorni” van Einaudi, voor piano en viool (noot: dit tweede instrument voegt een bijzondere dimensie aan dit werk toe).
Na ons bijdrage, volgden er gedichten van Ungaretti, in het Italiaans, de muziek van de jonge violisten, euritmie/dans (door Gia), een moeilijk pianostuk van Ligeti (Francine Hommes) en door Luca Cavallo composities van Diderik Wagenaar. Aan het einde van de avond het optreden van de in Duitsland studerende en uit Zuid-Amerika afkomstige Pia, Anita en hun echtgenoten, die liederen van Argentinië en Peru zongen.
Het publiek waardeerde ons met een langdurig applaus, het was het hoogtepunt van de week, welke op de volgende dag in La fabbrica afgesloten werd, met de evaluatie over hoe wij deze speciale week ervaren hadden.

Conclusie?
Een ervaring die niet anders samengevat kan worden dan zo: voeding voor lichaam en geest.
Nog een overweging over Gia van den Akker, en haar echtgenoot, Florian Oelssner (die ik wel kende van horen zeggen, maar nog niet eerder ontmoet had).
Dit echtpaar, door Amor verenigd, leidt een leven langs creatieve parallelle banen: zij langs de vleugels van kunst (dans, euritmie, workshops en muziek) en hij, voormalig fluitist en arts, is volledig van koers veranderd en werd, als Duitser in Piëmont, een toonaangevende wijnmaker, met zijn Barbera, Merlot en Sauvignon Blanc wijnen.
Hier komt kunst samen met het meest edele en geurige van de producten van de Aarde: de wijn.
Wij zouden kunnen zeggen: “Agri-Arte à la carte”!

Luigi Barone, Nederland


2014

Voor ik naar de zomerweek euritmie bij Gia ging was ik ongerust. Zou ik alles wel volhouden; zou ik niet dood neer kunnen vallen? Denkbeelden, ingegeven door de ernstige hartafwijkingen die bij mij waren geconstateerd. Maar eerder had ik al een week intensief gewandeld dus ik ging toch. Toen ik het Gia schreef antwoordde zij: het is geen prestatiecursus.
De week ging om veel meer dan euritmie alleen bv. waarnemen, ervaren, ontmoeten. Met Cristina oefenden we speciale stromingen die altijd in het lichaam voorkomen en die je kan versterken om je energie te geven of juist te ontspannen. Deze stromingen legden we bij de ander “aan”. Zo intens kon je daar mee bezig zijn dat je overgave, zelfs liefde ervoer. En hoe weldadig was het dit van de ander te ontvangen!
Ook bij Gia waren we op elkaar betrokken, zoals we bv. lemniscaten (sleutelbeen, schouderblad) bij elkaar in stroming brachten.
De euritmie zelf was verdiepend, onderzoekend en daardoor intens. Met Gia werkten we aan tooneuritmie op Scarlatti en Einaudi. In groepjes werd naar een vorm gezocht. Met Cristina deden we o.a. een italiaans gedicht.
Onze groep was heterogeen qua euritmie-ervaring, maar verder zeer homogeen. Er bleken vele talenten aanwezig te zijn, zodat ons optreden vrijdagavond veel extra’s bevatte: sketch, dans, zang, muziek.
In deze week werd ik voor het eerst bij mijn volle naam genoemd. Dat paste wonderwel bij de metamorfose die ik ( net als de anderen ) onderging. We kregen allemaal vleugeltjes.
Gelukkig dat Gia mij waarschuwde dat ik op de terugweg goed op mijzelf en mijn bagage moest passen. Ik ben in mijn hotel meteen in bed gedoken en toen het later stortte van de regen was dat niet erg want ik was nog lang niet uitgeslapen.

Pauline


 

2012

Nascholingsweek in la fabbrica, Cortiglione

Kunst – zelfmanagement en ondernemerschap.
Enkele indrukken uit het werk:
Ik heb hele goede ervaringen met Gia gehad. De cursus was flexibel, er was volop ruimte voor mijn behoeftes . Ik heb net vier jaar euritmiestudie en aansluitend een podiumjaar afgesloten. Nu ga ik terug naar Japan en wil daar met de euritmie werken.
Ik denk over verschillende mogelijkheden na die ik heb, over hoe de euritmie erkend kan worden en hoe ik werkzaamheden buiten de antroposofische setting op kan bouwen
Ik ben ervan overtuigd dat euritmie voor iedereen is. Deze naschloing was perfect voor mijn vragen want Gia heeft op dat gebied veel ervaring en praktische vaardigheden. Gia kon haar weten goed overdragen en een methode leren hoe je de verbinding tussen je ideaal en de verwerkelijking kan scheppen.
Nu ik concreter zie hoe ik te werk kan gaan voel ik het enthousiasme en de wil groeien om het echt te DOEN!
Ik was erg geinspireerd door haar professionaliteit die reikt tot in aspekten als kostumering en toneelbeeld. Ze leidde me in de improvisatieoefeningen en het spel-element dat zo belangrijk is als je het toneel op wilt. Dat was een geheel nieuwe ervaring voor me. In de tooneuritmiehebben we aan basiselementen gewerkt en daarbij beleefde ik hoe waardevol het is ook eens met iemand anders als je eigen docenten te werken. De opbouw in Gia’s lessen is helder en makkelijk te begrijpen. Door middel van beelden en toelichting kan je veel bereiken. Op die manier kan ik zelfstandig verder werken met mijn eigen euritmische vaardigheden.
We hebben aan hedendaagse muziek gewerkt, deze in het licht van de hele muziekontwikkeling beluisterd en euritmisch vormgegeven. Nu heb ik een eigen toegang gekregen hoe ik ermee om kan gaan.
Ik merk dat ik door deze nascholing goed voorbereid ben op een nieuwe stap in mijn toekomst. Ik voel vertrouwen en moed omdat ik concretere handvaten heb voor het wat en hoe. Ik zou zeggen: ZO leer je een brug bouwen tussen ervaringen uit het verleden en toekomstvisioenen. Het was een relatief korte tijd maar vol van inhoud.

Yuka Iwasaki, november 2012

Euritmie voor amateurs: voor minnaars!

Dit was het doorslaggevende criterium voor de 17 deelnemers aan de zomerweek in ?La Fabbrica? (Piemonte, Italië), de studio van euritmiste Gia van den Akker.

Beginners, gevorderden, ouden (74), jongen (14), vrouwen, mannen, ouder, kind, 6 nationaliteiten, niet verhuld door enige sluier, in zomer-outfit zowel als in zwierige rokken, blootvoets, op sokken of ?euritmietjes?, met of zonder kennis ….. maar met de wil om van een holiday  een holy day te maken.

Want in al deze mensen kwamen poëzie en muziek tot leven, ja werd zelfs tot een stralende gemeenschappelijke vorm, waarvan tenslotte, op de laatste avond, in dat kleine dorpje Cortiglione, het italiaanse publiek heeft kunnen genieten!

Dankbaarheid van alle deelnemers ging uit naar de ?stuursters?: Claudia Lanni, pianiste; Christina dal Zio, woordeuritmie, spatial-dynamic  en Gia van den Akker, tooneuritmie, initiatiefneemster, gastvrouwe, en niet in de laatste plaats: naar elkaar!

Peter Vormer, 2012


Zomerweek “La Fabbrica” 24 juli-6 aug. 2011, twee impressie’s

Luisteren naar klanken van taal en muziek en dan: bewegen, bewegen!
In de mooie grote, lichte zaal lopen we ritmes, bogen en rechte lijnen. Gaan op de tenen en door de knieen. Naar onder, naar boven en verzamelend in het midden.
Pianomuziek van Scarlatti en Enaudi, de een sprankelend, de ander van stil naar krachtig, opzwepend.
En gedichten van Ungaretti en Pascoli, de een puntig, grappig, spits, de andere intens van tijdeloze stemming,
Het lichaam wordt vrijer, de ziel wordt groter en met z’n 12-en komen we tot een vorm in de ruimte, ieder in zijn eigenheid en toch helemaal samen. De laatste avond met de burgemeester van Cortiglione in ons midden laten we ons “werk in uitvoering” zien en eindigen we met een uitbundig dorpsfeest op de binnenhof van “La Fabbrica”, met Piemontese muzikanten op authentieke instrumenten.
De volgende morgen moe, voldaan en verkwikt gaat ieder zijns weegs. Ik voel nog dagen daarna een parelende energie in mij.

Taletta

Verslag 2

Kan het nog beter zijn om eindelijk, na weken van koude, mist en regen in de Franse bergen getrotseerd te hebben, te vertoeven in een prachtige en warme omgeving (lees Cortiglione – Piemonte te Italie)?  Haast niet, zou je zeggen, maar als je bovenop dit idyllisch aards plekje ook nog eens in het gezelschap bent van 11 verwachtingsvolle en gemotiveerde deelnemers en 2 superenthousiaste euritmisten die je met een warm hart onderdompelen in een euritmiebad, dan heb je sowieso alle voorwaarden om een heerlijke Zomereuritmieweek tegemoet te gaan!  Je laten meevoeren op de romantische tonen van Einaudi, mogen proeven van de voor mij onbekende Italiaanse klanken in een gedicht, lekker Italiaans eten en ’s middags even heerlijk verpozen aan de rand van het zwembad… wat kan een mens zich nog meer wensen!
Maar mooie liedjes duren nooit lang en zo ook met deze Zomerweek. Hoewel…?!
Eenmaal terug verenigd met mijn gezin en al vertellende over die mooie ervaring, merkte ik dat ik veel meer gebaren gebruikte dan gewoonlijk en dat de euritmie gewoon nog in m’n ganse lichaam werkzaam was!  Elk gebaar dat ik maakte, was nog volledig doordrongen van de euritmie en dat gaf me heel veel voldoening én energie.  Deze voelbare werkzaamheid van de euritmie heb ik toch nog, eenmaal thuis, verschillende dagen ervaren. Ik voelde me veel lichter… En daarbovenop was m’n man verbaasd over de portie energie die ik mee naar huis genomen heb!  Zelfs nu nog, ongeveer 10 dagen later, blijf ik nog over die energieboost beschikken! Heerlijk is dat!

Hilde Vackier


Euritmie in Italië (2011)

“Ik ga toch niet helemaal naar Italië voor een zomerweek”. Daarmee was de laatste jaren de kous af terwijl ik steeds wel zin had. In het verleden heb ik meermalen meegedaan in Zeist en Den Haag. Een week voor mijzelf en manlief met de kinderen thuis het rijk alleen.
Altijd kwam ik gerevitaliseerd en tot mijzelf gekomen terug. Maar nu zijn de kinderen het huis uit. Dit jaar zou ik het organiseren en bleek de week precies te vallen in de twee weken die we samen in te vullen hadden. Het werd samen kamperen en overdag naar de cursus.
Wat een geweldige week werd het! We waren met zijn twaalven waarvan één man, vijf uit Nederland, vijf uit Duitsland, één uit Zwitserland en één uit Italië. Gia van den Akker verzorgde de toon- en Christien uit Venetië de woordeuritmie en Claudia was een geweldige pianiste.
Met twee woorden kon ik in de evaluatie de week samenvatten: Kracht en Liefde.
Als ik terug denk zie ik ons allemaal bewegen in de grote zaal, we zijn niet alleen op de grond maar we vullen de héle ruimte we zijn net zozeer bij het
plafond en in alle hoeken, als één grote energetische kracht. Elkaar dragend aanvullend vreugdevol. Extra goed lukte het mij om volledig aanwezig te zijn
door de warmte, het maakte mijn lichaam los. In één stroom, geen minuut ging verloren, lieten we vol vertrouwen ons leiden en bouwden we gezamenlijk naar
een opvoering toe.
Ontroerende muziek van de Italiaan L. Einaudi en twee Italiaanse gedichten die vanuit de klanken werden veroverd en die onze gevoelswereld in de totale
breedte wekten en activeerden. We konden op de laatste avond vier stukken tonen en tot klinken laten komen in voelbare gezamenlijkheid voor de
bewoners van het dorp en belangstellenden.
Wat was mijn wens voor deze week? In de kennismakingsronde zei ik: ”Ik hoop beter in mijn eigen kracht te komen”. Wat mij nu fascineert is dat ik dat heb bereikt niet door mijzelf maar door de aanwezigheid van liefde in de groep en de leiding. Wat een voedingsbron!

Trudie van Vilsteren


Terugblik op de Masterclass van Gia van den Akker (22.9 – 6.10.08)

La Fabbrica, de euritmie studio van Gia, ligt in een pittoresk dorpje in het noorden van Italië. Het is gelegen in een oud fabriekje, typische Italiaanse jaren 60-bouwstijl, met een binnenplaatsje, een grote zaal, kantoortje en een keuken. Een prachtige plek, die Gia heeft omgetoverd tot een ontmoeting- en werkruimte voor kunstenaars.
Ik ging naar Italië om samen met Gia te werken aan een soloprogramma bestaande uit een modern gedicht en muziek van S. Gubaidulina voor de bovenbouw. En om als pas afgestudeerd euritmiste mijn vaardigheden als beginnend kunstenaar te verdiepen.
Gia heeft zich in de loop der jaren onder meer verdiept in de moderne muziek en poëzie en van haar expertise op deze gebieden wilde ik leren. De dag begonnen we steeds met een uitgebreide opwarming en aansluitend verschillende instrumentscholing oefeningen. Daarbij stond de intensieve waarneming van de eigen beweging en bewegingsmogelijkheden om de differentiatie te bevorderen en te verfijnen op de voorgrond. Wij werkten ook aan de verschillende bewegingsaanzetten door middel van improvisatie. Het accent lag hierbij op het ontdekken en doorbreken van de eigen bewegingspatronen met als doel zelfstandig te worden in het scheppend bewegen.
Daarna werkten we aan de differentiatie in de voeten, armen en de gestalte doormiddel van de “evolutiereeks” en bestudeerden we de euritmiefiguren. Het zwaartepunt hierbij lag op beweging-gevoel-karakter, hoe deze zich tot elkaar verhouden en hoe je dit bij jezelf kunt waarnemen en tegelijk zichtbaar kan maken. Daarnaast werkten we aan verschillende oefeningen uit de woord- en tooncursus van Rudolf Steiner. Bij deze oefeningen ging het er vooral om de innerlijke beweeglijkheid en levendigheid te scholen.

Na een ontspannen middagpauze werkten we aan mijn programma voor de bovenbouw. Daarbij kwamen verschillende aspecten aan bod: het werken aan het gedicht zelf en het werken aan vorm- en bewegingsprincipes vanuit verschillende gezichtspunten bijvoorbeeld dionisisch-apollinisch. Ook werkten wij aan het bewegen tussen de taal, aan subteksten, gebaren en het gebruiken van de verschillende bewegingsaanzetten in verbinding met de tekst.
Bij de vormgeving van het gehele programma behandelden wij vragen als, “Hoe bereid je het publiek voor op het gedicht?” “Hoe maak je de overgang naar het muziekstuk?” “ En hoe rond je het programma af?” Tijdens het maken van het programma hebben we steeds de middelbare scholieren als doelgroep in ons achterhoofd gehad.
Naast het werken aan het programma in de oefenzaal hebben we ons ook bezig gehouden met de vormgeving van een programma in het algemeen – waar en hoe doe je inspiratie op, hoe draag je dit door in het instudeerproces en hoe breng je het uiteindelijk deze inspiratie over op het publiek. We hebben ons ook beziggehouden met de organisatorische kanten van het programma. Van het verkrijgen van financiering tot de documentatie van het project.
Het mooiste aan deze werkweken met Gia was om te ervaren, hoe ik zelfstandig en geïnspireerd aan de euritmie kan werken en deze vonk van inspiratie warm kan houden en door kan dragen.

Martje Brandsma


Euritmia, una gioa – Euritmie, een feest

Een impressie van de feest-euritmieweek in Italië

1-05Gia van den Akker organiseerde van 3 tot en met 9 augustus 2008 een euritmieweek in de “Fabbrica”.
In een omgetoverde oude fabriek in Cortiglione, een dorpje in Piemonte, midden tussen de vele wijngaarden, is nu een prachtige ruimte geschapen. De temperaturen die week liepen zeer hoog op, één dag zelfs 38 graden, en ondanks dat of misschien wel mede dankzij dat hebben wij heel hard gewerkt en veel plezier gehad.
Onze groep bestond uit 5 Nederlanders, 5 Italianen en een Duitse. Onder de bezielde leiding van Gia en Cristina dal Zio heeft iedereen op zijn eigen niveau een mooi proces doorgemaakt. We overnachtten in een prachtig rood huis, Ca Ru (Cassa Rosso), in het nabij gelegen dorp Incisa Scapaccino, waar een heerlijk zwembad was. ’s Morgens om half acht nam ik al een ochtendduik. Daarna een Italiaans ontbijtje bij gastheer Mauro in het restaurant-gedeelte, en om 9 uur begon de euritmie. Anderhalf uur toon-euritmie van Gia waar we aan hele mooie stukken werkten van o.a. Scarlatti en Einaudi, vervolgens een half uurtje pauze en dan stortten we ons vol enthousiasme op de poëzie van Ungaretti bij de woord-euritmie van Cristina. Het was heerlijk om ingewijd te worden in de Italiaanse muziek en de Italiaanse taal.
Om half een was het tijd voor een uitgebreid ‘pranzo’ (warm middagmaal). Dat stond voor ons klaar in de kelder van het plaatselijk verenigingsgebouw in het dorp, iedere dag weer liefdevol bereid door gastvrouw “Santa” Catarina. Terug naar het rode huis om even bij te komen in het zwembad of een siësta te houden op de kamer. Om 4 uur gingen we weer verder tot half zeven, en dan keerden we moe maar voldaan terug om de avond luierend door te brengen.
We hebben veel bewogen, geïmproviseerd, ontdekt met elkaar, en door de enthousiaste en zeer goed voorbereide leiding is het ons gelukt om zelfs op de laatste dag een klein “spettacolo” (opvoering) te geven, om aan vrienden, bekenden en dorpelingen te laten zien wat we allemaal geleerd en ontdekt hadden. Daarna volgde nog een feestje in het dorp met muziek, zang en dans, waar zowel wij als de dorpelingen zich enorm vermaakten.
Het was een heerlijke week met veel in- en ontspanning die ik iedereen kan aanraden.

Lucienne van Bergenhenegouwen